آویشن (۴) : پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های آمیزشی و بارداری‌ ناخواسته- بخش اول

من آویشن آموزشگر حرفه‌ای سلامت و لذت جنسی هستم و امروز در چهارمین برنامه‌مون می خوام راجع به حفاظت از خودمون در برابر بارداری ناخواسته و بیماری‌های آمیزشی صحبت کنم.

اشتراک گذاری

سلام دوستان عزیز،

من آویشن آموزشگر حرفه‌ای سلامت و لذت جنسی هستم و امروز در چهارمین برنامه‌مون می خوام راجع به حفاظت از خودمون در برابر بارداری ناخواسته و بیماری‌های آمیزشی صحبت کنم.

این برنامه دو قسمت داره. در قسمت اول بیشتر راجع به بیماری‌های آمیزشی صحبت می‌کنم و در قسمت دوم راجع به پیشگیری از بارداری ناخواسته می‌گم.  

ممکنه از خودتون بپرسید چرا این دو تا موضوع رو همزمان می‌خوایم بررسی کنیم. دلیل اینکه این دو تا مبحث رو با وجود اینکه تفاوت‌های زیادی با هم دارن اینجا با هم مطرح می‌کنم اینه که متأسفانه خیلی وقت‌ها می‌بینیم که افراد فکر می‌کنن که اگه احتمال بارداری براشون در هنگام سکس وجود نداره  و یا از لوازم پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنن، این حتماً به این معناست که احتمال انتقال بیماری‌های آمیزشی هم دیگه وجود نداره. اولین توصیه من به شما اینه که یادتون باشه که هروقت در یه رابطه جنسی وارد می‌شین احتمال انتقال یا دریافت  بیماری‌های آمیزشی رو دارین.  

خب نترسین. هدف من اصلاً این نیست که شما رو از داشتن رابطه جنسی منصرف کنم. اتفاقاً برعکس. من دوست دارم شما با آگاهی کامل و حفاظت کافی از خودتون و شریک جنسی‌تون، تا دلتون می‌خواد رابطه جنسی پر اشتیاق و لذت‌بخش داشته باشین. برای همین هم با توجه به اینکه تو این زمینه مطلب زیاده من فقط به نکاتی که حتماً باید بدونین اشاره می‌کنم و شما رو تشویق می‌کنم اطلاعات خودتون رو در زمینه بیماری‌های آمیزشی بالا ببرین. من تازگی‌ها با یه پروژه آشنا شدم به اسم «کنترل اس» و آدرس وبسایتش: ctrlstd.com این دوستان ما که همه پزشک هستند، هم کانال تلگرام دارن و هم صفحه اینستاگرام و سوالات شما رو هم در مورد بیماری‌های آمیزشی خیلی سریع جواب می‌دن. اما خوبه که ما هم یه صحبت کوتاهی در این زمینه با هم داشته باشیم.

اول از همه باید بگم که بیماری‌های آمیزشی بر خلاف اسمشون همیشه از طریق آمیزش جنسی منتقل نمی‌شن و نباید تصور کرد که اگر شخصی هیچ وقت رابطه جنسی نداشته پس دارای هیچ بیماری آمیزشی‌ای هم نیست. بعضی بیماری‌های آمیزشی می‌تونن در زمان تولد، یا درحین درمان پزشکی یا دندانپزشکی،  یا در اثر استفاده از سرنگ مشترک و یا خیلی موارد دیگه منتقل بشن. ولی چون شایع‌ترین روش انتقال این نوع بیماری‌ها از طریق رابطه جنسیه، بهشون بیماری‌های آمیزشی یا مقاربتی گفته می‌شه.  

یک تصور غلط دیگه‌ای هم که وجود داره اینه که اگر موقع سکس دخول واژنی صورت نگرفته باشه، احتمال انتقال بیماری‌های آمیزشی هم وجود نداره. این تصور غلط موجب این می‌شه که خیلی از عزیزان هنگام برقراری سکس دهانی یا دخول مقعدی و یا حتی هنگام استفاده از انگشت‌ها یا اسباب بازی‌های جنسی برای دخول پیشگیری‌های لازم رو به عمل نیارن. جالبه که بدونین ویروس بعضی از بیماری‌های آمیزشی مثل ویروس اچ-پی-وی یا اچ-آی-وی می‌تونن از طریق برش‌های نازک روی پوست و یا ترکیدگی مویرگ‌های کوچکی که در نواحی مخاطی مثل دهان، واژن و یا مقعد وجود دارند، منتقل بشن. این برش‌ها و ترکیدگی‌ها حتی ممکنه که اصلاً به چشم نیان و یا احساسشون نکنین.

بعضی بیماری‌های دیگه هم مثل تبخال که همون هرپیسه و همین‌طور سیفلیس،  می‌تونن حتی از طریق تماس پوستی به خصوص در نواحی نزدیک به آلت‌های جنسی منتقل بشن. یادتون نره که بعضی ویروس‌ها مثل ویروس تبخال می‌تونن هیچ نشونه‌ای نداشته باشن و همچنان واگیردار باشن.

خب حتماً الان می‌پرسین پس اصلاً چطور می‌شه با این همه راه‌های مختلف انتقال  بیماری‌های آمیزشی سکس داشت؟ خوشبختانه راه‌های خیلی ساده‌ای برای کم کردن احتمال انتقال بیماری‌های آمیزشی وجود دارن. یکی از بهترین و موثرترین روش‌های پیشگیری از خیلی از بیماری‌های آمیزشی و همین‌طور بارداری ناخواسته استفاده درست از کاندومه. چرا می‌گم استفاده درست؟ چونکه با رعایت چند تا نکته ساده می‌شه کاربرد و فایده کاندوم رو فوق العاده بالا برد.

اول از همه این خیلی مهمه که سایز کاندوم مناسب باشه. اگر کاندوم خیلی کوچیک باشه زود پاره می‌شه و احساس خوبی هم نداره  و اگر هم خیلی بزرگ باشه ممکنه موقع استفاده جمع بشه و از جاش در بیاد. نکته بعدی اینه که نوک کاندوم موقع پوشیدنش باید فشار داده بشه تا هوای اضافه توش نمونه. دلیلش‌ هم اینه که اگه انزال اتفاق بیافته فشار هوایی که داخل کاندوم مونده احتمال پاره شدن کاندوم رو افزایش می‌ده. نکته سوم هم اینه که استفاده از مایع‌های روان‌کننده و لیزکننده نه تنها از خشکی طبیعی که معمولاً دراثراستفاده از کاندوم بوجود میاد جلوگیری می‌کنه و دخول رو برای هر دو طرف لذت بخش‌تر می‌کنه، بلکه احتمال پارگی کاندوم رو هم کمتر می‌کنه. ولی حواستون باشه که حتماً از مایع‌های روان کننده‌ای که مبنای آب یا سیلیکون دارن استفاده کنین چون مایع‌های روان کننده‌ روغنی احتمال پارگی کاندوم رو افزایش می‌دن.

راستی می‌دونستین شما باید از کاندوم در هنگام سکس دهانی هم استفاده کنین؟ بله، موقع انجام سکس دهانی روی آلت منتسب به مردان یا همون کیر، استفاده از کاندوم فوق العاده ضروریه. هنگام انجام سکس دهانی روی آلت منتسب به زنان یا همون کس و همینطور سکس دهانی روی مقعد باید از یه لایه حفاظت کننده استفاده کرد. شما می‌تونین با بریدن انتهای یه کاندوم و چیدنش از وسط یه لایه ی حفاظت کننده درست کنین. اگر هم کاندوم در اختیار ندارین می‌تونین از یه تکه پلاستیک شفاف یا همون سلفون که برای حفاظت از مواد خوراکی استفاده می‌شه استفاده کنین. دوستان خارج از کشور ممکنه که به وسیله‌ای به نام دنتال دم (Dental Dam) یا محافظ دهانی هم دسترسی داشته باشن که مخصوص انجام سکس دهانی روی فرج و همین طورمقعده و از فروشگاه‌هایی که وسایل مرتبط با سکس رو می‌فروشن و گاهی هم داروخونه ها قابل خریداریه. در بعضی کشورها دوستان شاید به  کاندوم زنانه یا درونی که بهش (Female Condom) گفته می‌شه هم دسترسی داشته باشن که می‌تونه در داخل واژن یا مقعد استفاده بشه ولی نباید همزمان با کاندوم مردانه یا همون کاندوم معمولی ازش استفاده بشه. در واقع هیچ وقت نباید از دو لایه کاندوم استفاده کرد چون احتمال پارگی کاندوم رو خیلی افزایش می‌ده.

امروزه کاندوم معمولی و کاندوم درونی و دنتال دم در طعم‌ها و رنگ‌های مختلفی عرضه می‌شن که هر کسی با توجه به سلیقه‌اش بتونه ازشون استفاده کنه. برای سلامتی شما رنگ و بو و طعم شاید زیاد فرقی نکنه ولی برای محافظت از خودتون هیچ بهانه‌ای نیارید. کاندوم علاوه بر اینکه از سلامت شما و شریک جنسی‌تون محافظت می‌کنه و یه ابزار پیشگیری از بارداریه، می‌تونه به عنوان ابزاری برای تنوع در رابطه جنسی یا افزایش لذت جنسی هم مورد استفاده قرار بگیره. مثلاً برخی از افراد از استفاده از کاندوم‌هایی که سطوح ناصافی دارن و به کاندوم خاردار معروف هستن لذت می‌برن. یا دوست دارن کاندوم‌هایی با طعم ها و بوهای مختلف رو برای رابطه دهانی امتحان کنن.

ازکاندوم همچنین برای محافظت درهنگام دخول با انگشت در واژن یا مقعد می‌شه استفاده کرد. البته در این مورد می‌تونین از دستکش پزشکی که به راحتی از داروخانه ها خریداری می‌شه هم استفاده کنین. یه سری محافظ زخم انگشت‌ها هم توی داروخونه‌ها هست که مثل کاندوم می‌مونه و تهش حالت کش داره و خیلی خوب می‌تونه ازتون مراقبت کنه. این مهمه که بدونین دست‌های شما ممکنه بریدگی‌های غیر قابل مشاهده‌ای بخصوص اطراف ناخن‌ها داشته باشن که می‌تونن سبب انتقال بیماری‌های آمیزشی بشن. یادتون باشه که ناخن خیلی بلند علاوه بر اینکه می‌تونه باعث پاره شدن کاندوم یا هر وسیله پلاستیکی محافظ دیگه‌ای بشه، ممکنه به بدن شریک جنسی‌تون یا بدن خودتون موقع خودارضایی آسیب بزنه.

می‌دونم، این همه اطلاعات و جزییات ممکنه دلسرد کننده باشه. خب بذارین چند تا خبر خوب هم بهتون بدم. امروزه خوشبختانه بیماری‌های آمیزشی یا قابل درمان هستن و یا اینکه قابل کنترل‌اند. این به خاطر اینه که بیماری‌های آمیزشی ویروسی مثل اچ-آی-وی-ایدز یا هپاتیت رو نمی‌شه به طور کامل درمان کرد، اما داروهایی وجود دارن که فعالیت ویروس رو خیلی کم می‌کنن و تحت کنترل درمی یارن . بیماری‌های آمیزشی باکتریایی مثل سوزاک و کلامیدیا هم با مصرف آنتی بیوتیک به طور کامل درمان می‌شن. ولی اگر این بیماری‌ها بدون درمان بمونن می‌تونن تاثیرات جبران‌ناپذیری روی سلامت شما داشته باشن. نمونه‌اش بیماری کلامیدیاست که با وجود شیوع بسیارش و درمان خیلی راحتش چون خیلی وقت‌ها هیچ نشونه‌ای نداره تحت درمان هم قرار نمی گیره. کلامیدیا اگر درمان نشه می‌تونه موجب ناباروری در افرادی بشه که رحم دارن. پس یادتون نره که به طور منظم آزمایش بدین.

می‌بینیم که با بالا رفتن آگاهی ما نسبت به بیماری‌های آمیزشی و پیشرفت علم پزشکی، امروزه دیگه داشتن یک بیماری آمیزشی به معنای فعالیت جنسی محدود یا حتی لزوماً طول عمر کوتاه نیست. با این وجود، خب، پیشگیری همیشه خیلی بهتر از درمانه. جالبه که بدونین طبق گزارش‌های علمی که یکی‌شون توی سایت بدسایدر(‌Bedsider) منتشر شده  بیش از نیمی ازافرادی که رابطه جنسی دارن در طول عمرشون به یه نوع بیماری آمیزشی واگیردار مبتلا می شن. با وجود اینکه اغلب این افراد تحت معالجه و درمان زندگی‌های کاملاً عادی رو سپری می‌کنن متاسفانه داشتن یه بیماری آمیزشی هنوز خیلی تابو تلقی می‌شه. این تابو موجب می‌شه که افراد از کسب اطلاع در این زمینه یا آزمایش دادن به طور منظم و حتی صحبت کردن در این رابطه با دوستان یا شریک‌های جنسی‌شون خودداری کنن و این خودش موجب شیوع بیشتر بیماری‌های آمیزشی می‌شه. شما با افزایش آگاهی خودتون و رعایت نکاتی ساده می‌تونین از خودتون و شریکتون دربرابر بارداری ناخواسته و همچنین بیماری‌های آمیزشی محافظت کنین.

یه موضوع مهم دیگه  درخواست آزمایش از دکتر و صحبت کردن با شریک جنسی در مورد بیماری‌های آمیزشیه. توصیه من به شما اینه که اگر شما از نظر جنسی فعال هستین ، حتما حداقل هر شش ماه یک بار از دکترتون درخواست آزمایش کنین. دکتر شما نیاز نداره بدونه وضعیت تاهل شما چیه یا چند تا شریک دارین یا اینکه گرایش جنسیتون چیه. حتماً از دکترتون راجع به اینکه چه مواردی رو آزمایش می کنه سوال کنین و در مورد نتایج آزمایشتون با دقت صحبت کنین. اگر جواب یه آزمایشی مثبت بود درمان رو بلافاصله شروع کنین و به افرادی که باهاشون رابطه جنسی داشتین خبر بدین. حتی اگر فکر می‌کنین احتمال انتقال ممکنه کم بوده باشه. یادتون هم نره که همیشه راجع به بیماری‌های آمیزشی و جواب آخرین آزمایشتون با شریک جنسی جدیدتون قبل از برقراری رابطه جنسی صحبت کنین و با هم تصمیم بگیرین که چطوری می‌خواهید از همدیگه و خودتون محافظت کنین.

موضوعی که خیلی در موردش سوال می‌شه و با توجه به فرهنگ ما از چند جهت تابو تلقی می‌شه، موضوع سکس موقع پریود یا همون عادت ماهیانه است. ما در برنامه‌‌های بعدی خیلی مشخص و دقیق به این موضوع می‌پردازیم ولی در مورد سکس در هنگام عادت ماهیانه و بیماری‌های آمیزشی می‌خوام بگم که استفاده از کاندوم و دیگر روش‌های محافظت از خودتون خیلی مهمه چون احتمال انتقال یا دریافت بیماری‌های آمیزشی و همین طور احتمال بارداری ناخواسته وجود داره. خون پریود که شامل خون و سایر ترشحات مخاطیست ممکنه که حامل ویروس یا باکتری باشه. همچنین چون در هنگام پریود گردن رحم یا سرویکس (Cervix) کمی باز هست احتمال دریافت ویروس و باکتری ممکنه افزایش پیدا کنه.

یادتون نره که چیزی به نام سکس بی‌خطر وجود نداره بلکه با یه کم دقت و توجه و استفاده از ابزار محافظت کننده مناسب می‌شه خطرانتقال بیماری‌های عفونی رو تا حد قابل توجهی کاهش داد و از برقراری ارتباط جنسی هم فوق‌العاده لذت برد.

تا بخش دوم این قسمت روز و شبتون هر جا که هستید پر اشتیاق و دلاتون پر ذوق.

اشتراک گذاری